تقديم به خاتمي عزيز

ای قبا ی پادشاهی راست بر بالای تو
زينت و تاج و نگين از گوهر والای تو
آفتاب فتح را هردم طلوعی ميدهد
از کلاه خسروی رخسار مه سيمای تو
گر چه خورشید فلک چشم و چراغ عالم است
روشنایی بخش چشم اوست خاک پای تو
جلوه گاه طایر اقبال گردد هر کجا
سایه اندازد همای چتر گردون سای تو
در رسوم شرع و حکمت با هزاران اختلاف
نکته ای هرگز نشد فوت از دل دانای تو
آب حیوانش زمنقار بلاغت میچکد
طوطی خوش لهجه یعنی کلک شکر خای تو
آنچه اسکندرطلب کردو ندادش روزگار
جرعه ای بود از زلال جام جان افزای تو
عرض حاجت در حریم حضرتت محتاج نيست
راز کس مخفی نماند با فروغ رای تو
خسروا پيرانه سر حافظ جوانی ميکند
بر اميد لطف جان بخش جهان بخشای تو